چکیده مقاله

در این مقاله به بررسی این سوال می پردازیم که چگونه از مقاومت به خوردگی پوشش های نهایی یا سیلر اطمینان حاصل نماییم؟

تیترهای مهم این مقاله

چگونه از مقاومت به خوردگی پوشش های نهایی یا سیلر اطمینان حاصل نماییم؟

در پاسخ به این سوال 6 پارامتر اصلی از جمله غلظت ، PH، دما، میزان آلودگی، کیفیت آب مصرفی و درجه حرارت خشک کن که به عملکرد مناسب سیلرها کمک میکند را بررسی نماییم.

غلظت

افزایش غلضت سیلر موجب ایجاد یک محلول ویسکوز و غلیظ میشود که این ویسکوزیته ارتباط مستقیمی با میزان چسبندگی سیلر و به عبارت دیگر با میزان مقاومت به خوردگی آن دارد. به عبارتی هرچه ضخامت سیلر بیشتر باشد مقاومت به خوردگی محلول بیشتر میشود. عملکرد سیلر را میتوان مشابه با دیواره های یک قلعه دانست، هرچه آجرهای قلعه ضخیم تر باشند توپ های فولادی (عوامل خورنده) سخت تر از دیوار رد شده و به داخل قلعه (سطح پوشش قرار گرفته برروی فلز) نفوذ میکنند. از محلول های کرماته/غیرفعال کننده به عنوان یک سیلر استفاده میشود که عموما به رنگ قوس و قزح (رنگین کمانی) هستند و میتوانند با ایجاد یک لایه ضخیم سطح را غیرفعال کنند. غلیظ بودن محلول سیلر سبب بروز مشکلاتی از جمله افزایش قطره چکان بر اثر نیروی جاذبه زمین میشود. غلظت های پایین تر سیلر میتواند وجود این قطره چکان ها را کاهش دهد اما ممکن است سایر ویژگی های سیلر مانند مقاومت در برابر خوردگی و حضور رنگ های قوس و قزح را از بین ببرد. در برخی آبکاری ها از 2 بار آب شویی استفاده میکنند که بین آب شویی ها اندکی زمان توقف در نظر میگیرند. طبق نظریات موجود ، در این فرآیند بهتر است از دو سری پوشش استفاده شود که سری اول مانند یک پرایمر و پوشش اولیه عمل میکند و سری دوم به عنوان پوشش نهایی بوده که سبب ایجاد قوس و قزح شده و مقاومت به خوردگی قطعه را نیز بالا میبرد.

pH

برخی از سیلر ها در محدوده pH بالایی کار میکنند که اغلب از مواد معدنی تشکیل شده اند و کمتر نیاز به تنظیم pH دارند. این در حای است که نوع دیگر سیلرها که میتوانند آلی یا معدنی باشند، در محدوده pH پایین کار میکنند، اما بیشتر نیاز به تنظیم pH دارند. عموما برای سیلر هایی که در محدوده pH پایین کار میکنند (آلی یا ترکیبی) از آمونیاک برای حل کردن ترکیبات رزینی استفاده میشود. قطره چکان های اسیدی که بر اثر شستشوی نا مناسب از وان های قبلی وارد محلول میشوند سبب ناپایداری محلول شده و در نتیجه برای تنظیم pH و جلوگیری از تشکیل رسوب ( دو فاز شدن محلول) لازم است به طور منظم از هیدروکسید آمونیوم استفاده شود تا طول عمر محلول افزایش یابد. در برخی از کارخانه ها به محلول آب شوی قبل از وان سیلر مقداری هیدروکسید آمونیوم اضافه مینمایند تا هرگونه اسید منتقل شده به وان آب شویی را خنثی کرده و از نفوذ آن به داخل وان اصلی جلوگیری نماید.

دما

افزایش دما در صورتی که بیشتر از محدوده 40-44 درجه سانتی گراد باشد موجب از بین رفتن آمونیاک شده و باعث ناپایداری سیلر و در نهایت ناپایداری پوشش میشود. در مقابل اگر دما از محدوده 18-21 درجه سانتی گراد کمتر شود موجب افزایش بیش از حد ویسکوزیته شده و باعث میشود که مقدار سطح ترشونده قطعه ( توسط سیلر) کاهش یابد و قسمتی از قطعات با سیلر درگیر نشوند که در نتیجه این نواحی زودتر دچار خوردگی میشوند. محلول های سرد نسبت به مسئله قطره چکان حساس تر هستند.

آلودگی

در همه سیلر ها افزایش ناخالصی بر روی قطعات کاملا مشخص میشوند و عموما به صورت لکه های خشک شده ای هستند که حاوی کلسیم، منیزیم، کلراید، سدیم، و دیگر یون های نمکی موجود در آب سخت می باشند. این درحالی است که فلزات سنگین (مانند روی، کرم، نیکل و غیره ) با آمونیاک موجود در محلول تشکیل کمپلکس داده و میزان انحلال رزین در محلول را کاهش میدهندو در نتیجه محلول به حالت پلیمری و ژلاتینی تبدیل میشود.

کیفیت آب

به منظور جلوگیری از وقوع مشکلات دکر شده در موارد قبل، شستشو باید به صورت برجسته ای در ذهن متقاضی نقش بگیرد. آب مصرفی قبل از سیلر باید بسیار تمیز باشد و سختی آن از 50 زیمنس یا 32ppm نبایذ بیشتر باشد. یونهای نمکی به علت رسانایی بالایی که ایجاد میکنند موجب به خطر انداختن مقاومت به خوردگی پوشش میشوند. حضور یون های رسانا در سیلر مانند قرار دادن یک درب مخفی در دیواره قلعه به منظور دسترسی بی وقفه به داخل آن است. ما به شما استفاده از آب DI,RO یا آب بسیار نرم را توصیه میکنیم زیرا نمک های موجود در آب سخت (مانند کلسیم و منیزیم) موجب سفید شدن سیلر شده که بر اثر ترکیب با مواد موجود در محلول رسوبات نامحلول (کربنات و سیلیکات) را تولید میکند. کرماته های مشکی بیشتر تحت تاثیر این شرایط میباشند.

دمای خشک کن

حداقل دمای مورد نیاز برای خشک کردن سیلر 140-180 درجه فارنهایت می باشد که در این صورت زمان 10-20 دقیقه برای خشک کردن کامل سیلر ها نیاز است. بسیاری از افراد مدت زمان بالا را برای عملیات خشک کن قبول ندارند. اما باید آگاه باشید که مدت زمان خشک کن ارتباط مستقیمی با بهبود عملکرد سیلر دارد و این امر موجب افزایش مقاومت به خوردگی و زیبایی بیشتر آنها میشود.

واضح است که سیلر ها (مخصوص سیلر های آلی) به مراقبت بیشتری نیاز دارند. به منظور عملکرد بهتر، باید همواره غلظت سیلرها و pH آن ها مرتبا مورد بررسی قرار گیرد تا پایداری آن حفظ شود. همچنین سیلرها باید در محدوده دمایی مناسبی کنترل شوند تا خاصیت تر کنندگی را از دست ندهند.  مراقبت از سیلر در برابر یون های فلزی و نمکی امری بسیار مهم است بنابراین بررسی دمای خشک کن و زمان آن به بهبود عملکرد سیلر شما کمک خواهد کرد.

منبــع

محمدرضا فرشچی، شیبا اشرفی، مجله پیام آبکار تابستان 1399.

اشتراک گذاری مقاله

Share on facebook
فیسبوک
Share on linkedin
لینکدین
Share on whatsapp
واتساپ
Share on print
چاپ
Share on email
ایمیل

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مقالات مرتبط

رکتیفایرهای IGBT

در مورد یکسو کننده ها می توان گفت رکتیفایرهای دیودی با ترانسفورمر غوطه ور در روغن، در حال منسوخ شدن میباشند و نسل جدیدی از آن ها در حال توسعه است

صنعت آبکاری

مشکلات موجود در صنعت ابکاری

متاسفانه نیمی از شرکت های آبکاری این پسابها را مستقیم وارد محیط زیست میکنند. این مسئله باعث مضرات جبران ناپذیری می باشد.

سیستم آبکاری در خلاء

این نوع پوشش دهی که تکنولوژی جدید ابکاری میباشد به سیستم پوشش دهی فیزیکی در خلاء با آبکاری در خلاء نیز معروف است.

روش های جلوگیری از تخریب وان های آبکاری

حدود 75% از کاربران وان های فرآیند آبکاری گزارشات مربوط به خرابی ها را داده اند. در اینجا چگونگی اجتناب از آسیب دیدگی وان ها را می آموزیم.

به بالای صفحه بردن